آموزش کار با مود های نیمه اتوماتیک دوربین عکاسی و فیلمبرداری

مودهای نیمه اتوماتیک

مود های نیمه اتوماتیک در دوربین های عکاسی و فیلمبرداری ، حالتها و عملکرد هایی هستند که به شما اجازه می دهند تا کنترل بیشتری بر تنظیمات دوربین خود داشته باشید و در عین حال با استفاده از عملکرد پردازشگر قوی داخل دوربین همچنان بتوانید مطمئن باشید که بهترین حالت نوردهی با دوربین خود را به دست می آورید . 

 

در این مطلب نگاهی می اندازیم به انواع مود های نیمه اتوماتیک در دوربین های عکاسی و فیلمبرداری 

 

مود اولویت دیافراگم A یا AV:
 

مود اولویت دیافراگم را باید جزو مودهای نیمه اتوماتیک یا نیمه دستی به شمار آورد. با انتخاب این مود، کاربر اندازه دیافراگم را با توجه به شرایط مشخص می‌کند و دوربین، سایر موارد مانند سرعت شاتر، تراز سفیدی، ایزو و... را به طور اتوماتیک تعیین می‌کند. بنابراین به این صورت دوربین این اطمینان را به کاربر می‌دهد که شرایط نوردهی کاملا تنظیم شده و نتیجه نهایی عکس عالی خواهد بود.

اولویت یا تقدم دیافراگم در شرایطی که قرار است عمق میدان در عکاسی رعایت شود بیشترین کاربرد را دارد. به طور معمول زمانی که سوژه در حالت ثابت قرار دارد و نیازی به کنترل سرعت شاتر نیست از این مود استفاده می‌شود. انتخاب عدد بزرگ‌تر برای دیافراگم به این معناست که دیافراگم کوچکتری انتخاب شده و در نتیجه نور کمتری وارد خواهد شد.

از آنجا که دیافراگم به میزان گشودگی لنز در هنگام فشردن شاتر اطلاق می‌شود از این رو دیافراگم کوچک یعنی اینکه میزان گشودگی لنز کوچک و کم بوده و در نتیجه نور کمی هم به سنسور یا فیلم تابیده خواهد شد. رابطه دیافراگم با عمق میدان یک رابطه معکوس است اما عدد انتخابی برای دیافراگم با عمق میدان رابطه مستقیمی دارد و عدد بزرگ مساوی عمق میدان بزرگ است یعنی زمانی که دیافراگم کوچک باشد عدد بزرگ عمق میدان بزرگ خواهد بود.

هر قدر عمق میدان بزرگ‌تر باشد فضای بیشتری از صحنه در فوکوس قرار خواهد گرفت و دوربین، شاتر با سرعت پایین‌تری را انتخاب خواهد کرد. از آنجا که ممکن است مبحث دیافراگم کمی پیچیده باشد، به طور خلاصه می‌توان این‌طور بیان کرد: عدد بزرگ برای دیافراگم یعنی دیافراگم کوچک؛ دیافراگم کوچک یعنی عمق میدان بزرگ و این به معنای شاتر با سرعت پایین است. به این ترتیب زمانی که عدد کوچک را انتخاب می‌کنید دیافراگم بزرگ خواهد بود و به تبع آن عمق میدان کوچک خواهد شد و دوربین با توجه به این شرایط به طور اتوماتیک شاتر با سرعت بالا را انتخاب خواهد کرد.

 

مود اولویت شاتر S یا TV:
 

مود اولویت شاتر شباهت زیادی با مود اولویت دیافراگم دارد اما کاربرد آن زمانی است که کاربر تمایل داشته باشد خود، سرعت شاتر را انتخاب و تنظیم سایر موارد را به دوربین محول کند. در این شرایط دوربین به طور اتوماتیک اندازه دیافراگم، عمق میدان، ایزو، تراز سفیدی و... را مشخص خواهد کرد. عکاسی از سوژه‌های متحرک مانند وقایع ورزشی از جمله مواردی هستند که کاربر برای کنترل نتیجه عکس نهایی می‌تواند سرعت شاتر را انتخاب کند.

به دنبال آن سرعت در عکس انعکاس پیدا می‌کند و به اصطلاح حرکت فریز می‌شود. برای اینکه سرعت سوژه را بتوان در تصویر به خوبی نشان داد باید از شاتر با سرعت بالا استفاده کرد. نقطه مقابل این قضیه زمانی است که کاربر می‌خواهد حرکات سوژه را به صورت محو و به اصطلاح بلور نمایش دهد. برای مثال می‌توان به عکاسی از سوژه‌هایی مانند آبشار اشاره کرد که در چنین شرایطی از شاتر با سرعت پایین استفاده می‌شود.

یکی دیگر از مواردی که از شاتر با سرعت پایین استفاده می‌شود زمانی است که نور محیط چندان مساعد نیست. برای اینکه عکس‌های گرفته شده با این مود از کیفیت خوبی برخوردار باشند توصیه می‌شود که از سه پایه به منظور جلوگیری از حرکت و لرزش دوربین استفاده شود.

 

مود برنامهP:
 

در بعضی از دوربین‌های دیجیتالی علاوه بر مود اتوماتیک، مود برنامه نیز در نظر گرفته شده است اما در برخی دیگر فقط یکی از این دو وجود دارد. با اینکه این دو مود تا حدود زیادی شبیه به یکدیگر عمل می‌کنند اما تفاوت‌هایی میان این دو نیز وجود دارد. مود برنامه باعث می‌شود کاربر در مقایسه با مود اتوماتیک کنترل بیشتری روی آیتم‌هایی مانند فلش، تراز سفیدی، ایزو و... داشته باشد.


 

مود کاملا دستی :

همان‌طور که از نام آن مشخص است با انتخاب دوربین روی این مود، تمام تنظیمات آن از قبیل سرعت شاتر، اندازه دیافراگم، تراز سفیدی، فلش و سایر موارد به عهده عکاس خواهد بود. این مود آزادی عمل کامل را به کاربر می‌دهد تا با توجه به شرایط، مناسب‌ترین و بهترین تنظیمات را برای دوربین انتخاب کند.

 

سرعت شاتر

شاتر ؛ پرده ای است در درون بدنه دوربین که سرعت باز یا بسته شدن آن زمان نوردهی به دوربین را تعیین می کند . بنابراین هر مقدار که سرعت باز و بسته شدن دوربین بیشتر باشد ؛ نور زمان کمتری برای عبور از آن و رسیدن به سنسور در اختیار خواهد داشت و از این روی در زمان کمتر , حجم کمتر نور موجب تاریکتر شدن عکس خواهد شد . در سمت مقابل اگر سرعت باز و بسته شدن این پرده در حالتی کند باشد ؛ نور از زمان بیشتری برای عبور از آن و رسیدن به سنسور برخوردار بوده و از این روی نور بیشتر در زمان بیشتر موجب روشن تر شدن عکس خواهد شد .
 

سرعت شاتر کند = نور بیشتر = روشن تر شدن عکس

سرعت شاتر سریع = نورکمتر = تاریک تر شدن عکس
 

پرده شاتر نیز علاوه بر نوردهی به دوربین بر یک عامل دیگر تاثیر گذار است که این عامل را حرکت های سوژه در عکس می نامیم .

در زمان عکاسی از سوژه های دارای حرکت ؛ در صورت استفاده از یک شاتر سریع ؛ حرکت های سوژه در یک لحظه به صورت ثابت در عکس دیده می شود که به این امر ؛ فریز شدن حرکت سوژه در اثر استفاده از سرعت شاتر سریع می گوییم.
 

در سمت مقابل ، در زمان استفاده از یک سرعت شاتر پایین برای عکاسی از سوژه های دارای حرکت ؛ حرکتهای سوژه به صورت کشیده شده در عکس دیده می شوند .

 

دیافراگم aperture درون لنز قرار دارد و اساسا یک دریچه است که میزان نور ورودی به سنسور دوربین را کنترل می کند.
 

دیافراگم درون لنز قرار دارد و میزان نور عبوری از لنز که به سنسور می رسد را کنترل می کند. دیافراگم باز مقدار بیشتری از نور را عبور می دهد و برعکس. اینکه دیافراگم چه تاثیری در عکس می گذارد، یکی از مهمترین نکته ها در عکاسی است. اندازه دیافراگم در میزان نور، عمق میدان، سرعت لنز، وضوح عکس و موارد دیگر تاثیر دارد.

ضریب اف ها f-numbers، یک سری اعداد ریاضی هستند که بیانگر اندازه گشودگی دیافراگم هستند. این اعداد نقش مهمی در درک اینکه دیافراگم و نوردهی چه ارتباطی دارند، ایفا می کنند.

 

ایزو – ISO

سرعت یا حساسیت ایزو – ISO گرفته شده از International Standards Organization یا سازمان بین‌المللی استانداردسازی بیانگیر میزان حساسیت فیلم در دوربین های آنالوگ یا میزان حساسیت سنسور در دوربین های دیجیتال به نور است. اگر ایزو پایین انتخاب شود باید زمان نوردهی را بیشتر کرد. مقدار ایزوی بالا برای همان نوردهی به زمان کوتاه تر سرعت شاتر بیشتر نیاز دارد و بنابراین «سریع» نامیده می شود. هر یک عدد در ایزو برابر یک پله است بنابراین ایزو مقیاس ۱/۳ ندارد . فیلم عکاسی با نرخ ایزو ۱/۳ پیدا می شود ولی در دیجیتال معمول نیست. مقدارهای رایج ایزو به عبارت زیرند:
 

ISO 50 100 200 400 800 1600 3200
 

در عکاسی با فیلم ۳۵ میلیمتری، یک فیلم با سرعت ایزوی بالا خیلی بیشتر از فیلم با سرعت پایین، دانه دانه خواهد شد. اما سنسورهای جدید دیجیتال آن دانه ها را در ایزو های بالاتر ندارند و به جای آن نویز تولید می کنند. نویز در دوربین دیجیتال به اندازه دانه ها درفیلم های عکاسی مطلوب نیست و اگر خیلی پیدا باشد عکس را خراب می کند.
 

وقتی نور کافیست، همیشه از ایزو پایین استفاده کنید، ولی اگر در محیط داخلی با نور کم یا شرایط دیگری باشید که ببینید ترکیب دیافراگم و سرعت شاتر کافی نیستند، ایزو می تواند بسیار تاثیر گذار باشد. سنسور های دیجیتال جدید پیشرفت زیادی داشته اند و در هر نسخه جدید نویز تولید شده بر اثر ایزو های بالا کمتر می شود.

تهیه و تنظیم : اطمینان | نمایندگی فروش دوربین در ایران